AN 1.11–20
2. Nīvaraṇappahānavagga
2. Оставление помех
Нажмите на любое слово пали, чтобы увидеть его значение.
AN 1.11
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppanno vā kāmacchando uppajjati uppanno vā kāmacchando bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, subhanimittaṁ. Subhanimittaṁ, bhikkhave, ayoniso manasi karoto anuppanno ceva kāmacchando uppajjati uppanno ca kāmacchando bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо образа прекрасного, из-за которой возникало бы невозникшее чувственное желание, а возникшее чувственное желание увеличивалось и разрасталось. У того, кто немудро направляет внимание на образ прекрасного, невозникшее чувственное желание возникает, а возникшее чувственное желание увеличивается и разрастается».
Paṭhamaṁ.
AN 1.12
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppanno vā byāpādo uppajjati uppanno vā byāpādo bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, paṭighanimittaṁ. Paṭighanimittaṁ, bhikkhave, ayoniso manasi karoto anuppanno ceva byāpādo uppajjati uppanno ca byāpādo bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо образа отвратительного, из-за которой возникала бы невозникшая недоброжелательность, а возникшая недоброжелательность увеличивалась и разрасталась. У того, кто немудро направляет внимание на образ отвратительного, невозникшая недоброжелательность возникает, а возникшая недоброжелательность увеличивается и разрастается».
Dutiyaṁ.
AN 1.13
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannaṁ vā thinamiddhaṁ uppajjati uppannaṁ vā thinamiddhaṁ bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, arati tandī vijambhitā bhattasammado cetaso ca līnattaṁ. Līnacittassa, bhikkhave, anuppannañceva thinamiddhaṁ uppajjati uppannañca thinamiddhaṁ bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо отсутствия удовлетворённости, вялости, ленивых потягиваний, сонливости после принятия пищи, неповоротливости ума, из-за которой возникали бы невозникшие лень и апатия, а возникшие лень и апатия увеличивались и разрастались. У того, чей ум неповоротлив, невозникшие лень и апатия возникают, а возникшие лень и апатия увеличиваются и разрастаются».
Tatiyaṁ.
AN 1.14
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannaṁ vā uddhaccakukkuccaṁ uppajjati uppannaṁ vā uddhaccakukkuccaṁ bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, cetaso avūpasamo. Avūpasantacittassa, bhikkhave, anuppannañceva uddhaccakukkuccaṁ uppajjati uppannañca uddhaccakukkuccaṁ bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо неспокойного ума, из-за которой возникали бы невозникшие неугомонность и сожаление, а возникшие неугомонность и сожаление увеличивались и разрастались. У того, чей ум неспокоен, невозникшие неугомонность и сожаление возникают, а возникшие неугомонность и сожаление увеличиваются и разрастаются».
Catutthaṁ.
AN 1.15
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannā vā vicikicchā uppajjati uppannā vā vicikicchā bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattati yathayidaṁ, bhikkhave, ayonisomanasikāro. Ayoniso, bhikkhave, manasi karoto anuppannā ceva vicikicchā uppajjati uppannā ca vicikicchā bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо немудрого внимания, из-за которой возникало бы невозникшее сомнение, а возникшее сомнение увеличивалось и разрасталось. У того, кто немудро направляет внимание, невозникшее сомнение возникает, а возникшее сомнение увеличивается и разрастается».
Pañcamaṁ.
AN 1.16
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppanno vā kāmacchando nuppajjati uppanno vā kāmacchando pahīyati yathayidaṁ, bhikkhave, asubhanimittaṁ. Asubhanimittaṁ, bhikkhave, yoniso manasi karoto anuppanno ceva kāmacchando nuppajjati uppanno ca kāmacchando pahīyatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо образа непривлекательного, из-за которой не возникало бы невозникшее чувственное желание, а возникшее чувственное желание отбрасывалось. У того, кто мудро направляет внимание на образ непривлекательного, невозникшее чувственное желание не возникает, а возникшее чувственное желание отбрасывается».
Chaṭṭhaṁ.
AN 1.17
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppanno vā byāpādo nuppajjati uppanno vā byāpādo pahīyati yathayidaṁ, bhikkhave, mettā cetovimutti. Mettaṁ, bhikkhave, cetovimuttiṁ yoniso manasi karoto anuppanno ceva byāpādo nuppajjati uppanno ca byāpādo pahīyatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо освобождения ума доброжелательностью, из-за которой не возникала бы невозникшая недоброжелательность, а возникшая недоброжелательность отбрасывалась. У того, кто мудро направляет внимание на освобождение ума доброжелательностью, невозникшая недоброжелательность не возникает, а возникшая недоброжелательность отбрасывается».
Sattamaṁ.
AN 1.18
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannaṁ vā thinamiddhaṁ nuppajjati uppannaṁ vā thinamiddhaṁ pahīyati yathayidaṁ, bhikkhave, ārambhadhātu nikkamadhātu parakkamadhātu. Āraddhavīriyassa, bhikkhave, anuppannañceva thinamiddhaṁ nuppajjati uppannañca thinamiddhaṁ pahīyatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо элемента побуждения, элемента стремления, элемента приложения сил, из-за которой не возникали бы невозникшие лень и апатия, а возникшие лень и апатия отбрасывались. У того, кто зародил усердие, невозникшие лень и апатия не возникают, а возникшие лень и апатия отбрасываются».
Aṭṭhamaṁ.
AN 1.19
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannaṁ vā uddhaccakukkuccaṁ nuppajjati uppannaṁ vā uddhaccakukkuccaṁ pahīyati yathayidaṁ, bhikkhave, cetaso vūpasamo. Vūpasantacittassa, bhikkhave, anuppannañceva uddhaccakukkuccaṁ nuppajjati uppannañca uddhaccakukkuccaṁ pahīyatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо умиротворения ума, из-за которой не возникали бы невозникшие неугомонность и сожаление, а возникшие неугомонность и сожаление отбрасывались. У того, чей ум умиротворён, невозникшие неугомонность и сожаление не возникают, а возникшие неугомонность и сожаление отбрасываются».
Navamaṁ.
AN 1.20
“Nāhaṁ, bhikkhave, aññaṁ ekadhammampi samanupassāmi yena anuppannā vā vicikicchā nuppajjati uppannā vā vicikicchā pahīyati yathayidaṁ, bhikkhave, yonisomanasikāro. Yoniso, bhikkhave, manasi karoto anuppannā ceva vicikicchā nuppajjati uppannā ca vicikicchā pahīyatī”ti.
«Бхикку, я не вижу ни одной вещи, помимо мудрого внимания, из-за которой не возникало бы невозникшее сомнение, а возникшее сомнение отбрасывалось. У того, кто мудро направляет внимание, невозникшее сомнение не возникает, а возникшее сомнение отбрасывается».
Dasamaṁ.
Nīvaraṇappahānavaggo dutiyo.