SammavacaСлово Будды

AN 8.25 PTS AN 4.220 Восходящие Наставления 8.25 · Глава Гахапати

Mahānāmasutta

Сутта Маханама

Нажмите на любое слово пали, чтобы увидеть его значение.

Ekaṁ samayaṁ bhagavā sakkesu viharati kapilavatthusmiṁ nigrodhārāme. Atha kho mahānāmo sakko yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho mahānāmo sakko bhagavantaṁ etadavoca:

Однажды Благословенный пребывал в стране Сакьев в Капилаваттху в Баньяновом Парке. И тогда Маханама из клана Сакьев отправился к Благословенному, поклонился ему, сел рядом, и сказал:

“kittāvatā nu kho, bhante, upāsako hotī”ti?

“Почтенный, в каком смысле кто-либо является мирянином?”

“Yato kho, mahānāma, buddhaṁ saraṇaṁ gato hoti, dhammaṁ saraṇaṁ gato hoti, saṅghaṁ saraṇaṁ gato hoti; ettāvatā kho, mahānāma, upāsako hotī”ti.

“Когда, Маханама, человек принял прибежище в Будде, Дхамме, Сангхе, то тогда он является мирянином”.

“Kittāvatā pana, bhante, upāsako sīlavā hotī”ti?

“Почтенный, в каком смысле мирянин является нравственным?”

“Yato kho, mahānāma, upāsako pāṇātipātā paṭivirato hoti, adinnādānā paṭivirato hoti, kāmesumicchācārā paṭivirato hoti, musāvādā paṭivirato hoti, surāmerayamajjapamādaṭṭhānā paṭivirato hoti; ettāvatā kho, mahānāma, upāsako sīlavā hotī”ti.

“Когда, Маханама, мирянин воздерживается от уничтожения жизни, от взятия того, что ему не было дано, от неблагого сексуального поведения, от лжи, от спиртных напитков, вина, и одурманивающих веществ, что создают основу для беспечности, то тогда он является нравственным мирянином”.

“Kittāvatā pana, bhante, upāsako attahitāya paṭipanno hoti, no parahitāyā”ti?

“Почтенный, в каком смысле мирянин практикует ради своего собственного блага, но не ради блага других?”

“Yato kho, mahānāma, upāsako attanāva saddhāsampanno hoti, no paraṁ saddhāsampadāya samādapeti; attanāva sīlasampanno hoti, no paraṁ sīlasampadāya samādapeti; attanāva cāgasampanno hoti, no paraṁ cāgasampadāya samādapeti; attanāva bhikkhūnaṁ dassanakāmo hoti, no paraṁ bhikkhūnaṁ dassane samādapeti; attanāva saddhammaṁ sotukāmo hoti, no paraṁ saddhammassavane samādapeti; attanāva sutānaṁ dhammānaṁ dhāraṇajātiko hoti, no paraṁ dhammadhāraṇāya samādapeti; attanāva sutānaṁ dhammānaṁ atthūpaparikkhitā hoti, no paraṁ atthūpaparikkhāya samādapeti; attanāva atthamaññāya dhammamaññāya dhammānudhammappaṭipanno hoti, no paraṁ dhammānudhammappaṭipattiyā samādapeti. Ettāvatā kho, mahānāma, upāsako attahitāya paṭipanno hoti, no parahitāyā”ti.

“Когда, Маханама, мирянин сам совершенен в вере, но не побуждает других стать совершенными в вере; когда он сам совершенен в нравственном поведении, но не побуждает других стать совершенными в нравственном поведении; когда он сам совершенен в щедрости, но не побуждает других стать совершенными в щедрости; когда он сам желает навещать бхикку, но не побуждает других навещать бхикку; когда он сам хочет послушать благую Дхамму, но не побуждает других послушать благую Дхамму; когда он сам удерживает в уме учения, которые услышал, но не побуждает других удерживать в уме учения; когда он сам изучает смысл учений, которые запомнил, но не побуждает других изучать их смысл; когда он сам понял значение и Дхамму и практикует в соответствии с Дхаммой, но не побуждает других делать так – то в этом случае, Маханама, этот мирянин практикует ради собственного блага, но не ради блага других”.

“Kittāvatā pana, bhante, upāsako attahitāya ca paṭipanno hoti parahitāya cā”ti?

“Почтенный, в каком смысле мирянин практикует ради своего собственного блага и ради блага других?”

“Yato kho, mahānāma, upāsako attanā ca saddhāsampanno hoti, parañca saddhāsampadāya samādapeti; attanā ca sīlasampanno hoti, parañca sīlasampadāya samādapeti; attanā ca cāgasampanno hoti, parañca cāgasampadāya samādapeti; attanā ca bhikkhūnaṁ dassanakāmo hoti, parañca bhikkhūnaṁ dassane samādapeti; attanā ca saddhammaṁ sotukāmo hoti, parañca saddhammassavane samādapeti; attanā ca sutānaṁ dhammānaṁ dhāraṇajātiko hoti, parañca dhammadhāraṇāya samādapeti; attanā ca sutānaṁ dhammānaṁ atthūpaparikkhitā hoti, parañca atthūpaparikkhāya samādapeti, attanā ca atthamaññāya dhammamaññāya dhammānudhammappaṭipanno hoti, parañca dhammānudhammappaṭipattiyā samādapeti. Ettāvatā kho, mahānāma, upāsako attahitāya ca paṭipanno hoti parahitāya cā”ti.

“Когда, Маханама, мирянин сам совершенен в вере, и побуждает других стать совершенными в вере… побуждает других практиковать в соответствии с Дхаммой – то в этом случае, Маханама, этот мирянин практикует ради собственного блага и ради блага других”.

Pañcamaṁ.

Пятая.