SN 4.19 PTS (1st ed) SN 1.114 2. Владычество
Kassakasutta
Крестьянин
Нажмите на любое слово пали, чтобы увидеть его значение.
Sāvatthinidānaṁ.
В Саваттхи.
Tena kho pana samayena bhagavā bhikkhūnaṁ nibbānapaṭisaṁyuttāya dhammiyā kathāya sandasseti samādapeti samuttejeti sampahaṁseti. Te ca bhikkhū aṭṭhiṁ katvā manasi katvā sabbacetasā samannāharitvā ohitasotā dhammaṁ suṇanti.
И тогда Благословенный наставлял, понуждал, побуждал и радовал бхикку беседой о Дхамме на тему Ниббаны. И те бхикку слушали Дхамму, склоняя к ней ухо, относясь к этому как к вопросу жизни и смерти, направляя на это весь свой ум целиком.
Atha kho mārassa pāpimato etadahosi: “ayaṁ kho samaṇo gotamo bhikkhūnaṁ nibbānapaṭisaṁyuttāya dhammiyā kathāya …pe… yannūnāhaṁ yena samaṇo gotamo tenupasaṅkameyyaṁ vicakkhukammāyā”ti.
И тогда мысль пришла к Злому Маре: «Благословенный обучает бхикку беседой о Дхамме на тему Ниббаны. А те бхикку слушают Дхамму, склоняя к ней ухо, относясь к этому как к вопросу жизни и смерти, направляя на это весь свой ум целиком. Что, если я подойду к отшельнику Готаме, чтобы привести их в замешательство?»
Atha kho māro pāpimā kassakavaṇṇaṁ abhinimminitvā mahantaṁ naṅgalaṁ khandhe karitvā dīghapācanayaṭṭhiṁ gahetvā haṭahaṭakeso sāṇasāṭinivattho kaddamamakkhitehi pādehi yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ etadavoca: “api, samaṇa, balībadde addasā”ti?
И тогда Злой Мара проявил себя в облике крестьянина, несущего на плече большой плуг и держащего длинный острый прут для подгонки скота, со взъерошенными волосами, одеждой из пеньки, испачканными грязью ступнями. Он подошёл к Благословенному и сказал ему: «Не видел ли ты быка, отшельник?»
“Kiṁ pana, pāpima, te balībaddehī”ti?
«Что есть для тебя бык, Злой?»
“Mameva, samaṇa, cakkhu, mama rūpā, mama cakkhusamphassaviññāṇāyatanaṁ. Kuhiṁ me, samaṇa, gantvā mokkhasi? Mameva, samaṇa, sotaṁ, mama saddā …pe… mameva, samaṇa, ghānaṁ, mama gandhā; mameva, samaṇa, jivhā, mama rasā; mameva, samaṇa, kāyo, mama phoṭṭhabbā; mameva, samaṇa, mano, mama dhammā, mama manosamphassaviññāṇāyatanaṁ. Kuhiṁ me, samaṇa, gantvā mokkhasī”ti?
«Глаз – мой, отшельник, формы – мои, контакт глаза и его сфера сознания – мои. Где ты можешь спрятаться от меня, отшельник? Ухо – моё… Нос – мой… Язык – мой… Тело – моё… Ум – мой, отшельник, умственные феномены – мои, контакт ума и его сфера сознания – мои. Где ты можешь спрятаться от меня, отшельник?»
“Taveva, pāpima, cakkhu, tava rūpā, tava cakkhusamphassaviññāṇāyatanaṁ. Yattha ca kho, pāpima, natthi cakkhu, natthi rūpā, natthi cakkhusamphassaviññāṇāyatanaṁ, agati tava tattha, pāpima. Taveva, pāpima, sotaṁ, tava saddā, tava sotasamphassaviññāṇāyatanaṁ. Yattha ca kho, pāpima, natthi sotaṁ, natthi saddā, natthi sotasamphassaviññāṇāyatanaṁ, agati tava tattha, pāpima. Taveva, pāpima, ghānaṁ, tava gandhā, tava ghānasamphassaviññāṇāyatanaṁ. Yattha ca kho, pāpima, natthi ghānaṁ, natthi gandhā, natthi ghānasamphassaviññāṇāyatanaṁ, agati tava tattha, pāpima. Taveva, pāpima, jivhā, tava rasā, tava jivhāsamphassaviññāṇāyatanaṁ …pe… taveva, pāpima, kāyo, tava phoṭṭhabbā, tava kāyasamphassaviññāṇāyatanaṁ …pe… taveva, pāpima, mano, tava dhammā, tava manosamphassaviññāṇāyatanaṁ. Yattha ca kho, pāpima, natthi mano, natthi dhammā, natthi manosamphassaviññāṇāyatanaṁ, agati tava tattha, pāpimā”ti.
«Глаз – твой, Злой. Формы – твои, контакт глаза и сфера его сознания – твои. Но, Злой, там, где нет глаза, нет форм, нет контакта глаза и сферы его сознания – там нет места для тебя, Злой. Ухо – твоё… Нос – твой… Язык – твой… Тело – твоё… Ум – твой, Злой. Умственные феномены – твои, контакт ума и сфера его сознания – твои. Но, Злой, там, где нет ума, нет умственных феноменов, нет контакта ума и сферы его сознания – там нет места для тебя, Злой».
“Yaṁ vadanti mama yidanti, ye vadanti mamanti ca; Ettha ce te mano atthi, na me samaṇa mokkhasī”ti.
«Когда об этом говорят: „Это моё“, И те, кто также говорит и о „себе“ – То если ум твой существует среди них, Ты не спасёшься от меня, аскет».
“Yaṁ vadanti na taṁ mayhaṁ, ye vadanti na te ahaṁ; Evaṁ pāpima jānāhi, na me maggampi dakkhasī”ti.
«То, говорят о чём – то вовсе не моё, Я не из тех, кто говорит и о „себе“. Вот, Злой, что должен бы ты знать: Даже мой путь не сможешь ты узреть».
Atha kho māro pāpimā …pe… tatthevantaradhāyīti.
И тогда Злой Мара, осознав: «Благословенный, Счастливейший, знает меня», расстроенный и опечаленный, тут же исчез.